Koror

Koror (język polski)

wymowa:: IPA: [ˈkɔrɔr], AS: [koror]; ^ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

(1.1)

przypadek	liczba pojedyncza
mianownik	Koror
dopełniacz	Kororu^[1]
celownik	Kororowi
biernik	Koror
narzędnik	Kororem
miejscownik	Kororze^[1]
wołacz	Kororze

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:: rzecz. kororczyk mos, kororka ż; przym. kororski

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

czeski: (1.1) Koror m
słowacki: (1.1) Koror m

źródła:

1 2 Nazwy państw świata, ich stolic i mieszkańców, oprac. Komisja Standaryzacji Nazw Geograficznych poza Granicami Rzeczypospolitej Polskiej przy Głównym Geodecie Kraju, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, Warszawa 2007, ISBN 978-83-239-9999-7, s. 33.

Koror (język czeski)

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny, nazwa własna

(1.1) geogr. Koror

odmiana:

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

Koror (język słowacki)

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny, nazwa własna

(1.1) geogr. Koror

odmiana:

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:: rzecz. Kororčan m, Kororčanka ż; przym. kororský

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

[npś-1] 1 2 Nazwy państw świata, ich stolic i mieszkańców, oprac. Komisja Standaryzacji Nazw Geograficznych poza Granicami Rzeczypospolitej Polskiej przy Głównym Geodecie Kraju, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, Warszawa 2007, ISBN 978-83-239-9999-7, s. 33.

[1]