Kopenhag

Kopenhag (język turecki)

Kopenhag (1.1)

wymowa:

^ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, nazwa własna

(1.1) geogr. Kopenhaga

odmiana:

(1.1) blm

 

przypadek	liczba pojedyncza
mianownik	Kopenhag
dopełniacz	Kopenhag'ın
celownik	Kopenhag'a
biernik	Kopenhag'ı
miejscownik	Kopenhag'da
ablatyw	Kopenhag'dan
formy dzierżawcze mianownik osoba liczba pojedyncza 1. os. lp Kopenhag'ım 2. os. lp Kopenhag'ın 3. os. lp Kopenhag'ı 1. os. lm Kopenhag'ımız 2. os. lm Kopenhag'ınız 3. os. lm Kopenhag'ı

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła: