Kołobrzeg

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Kołobrzeg (język polski)[edytuj]

herb Kołobrzegu (1.1)
Kołobrzeg (1.1)
wymowa:
wymowa ?/i, IPA[kɔˈwɔbʒɛk], AS[kou̯obžek], zjawiska fonetyczne: wygł.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

(1.1) geogr. miasto w Polsce; miasto powiatowe w województwie zachodniopomorskim; zob. też Kołobrzeg w Wikipedii
odmiana:
(1.1) blm
przykłady:
(1.1) W Kołobrzegu odbywał się festiwal piosenki.
składnia:
kolokacje:
(1.1) być w Kołobrzegu • jechać do Kołobrzegu
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. kołobrzeżanin m, kołobrzeżanka ż
przym. kołobrzeski
związki frazeologiczne:
etymologia:
łac. Salsae Cholbergiensis aecclesiae episcopus
uwagi:
wcześniej polski egzonim (1883)[2]; nazwa ustalona urzędowo 19 maja 1946[1].
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1,0 1,1 Zarządzenie Ministrów: Administracji Publicznej i Ziem Odzyskanych z dnia 7 maja 1946 r. o przywróceniu i ustaleniu urzędowych nazw miejscowości (M.P. 1946, Nr 44, poz. 85)
  2. Kołobrzeg w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, Tom IV (Kęs – Kutno) z 1883 r.
  3. Stefan Ramułt, Słownik języka pomorskiego czyli kaszubskiego,, Kraków, 1893.
  4. Hasło Kołobrzeg w: Eugeniusz Gòłąbk, Słownik polsko-kaszubski, s. 686, Skarbnica Kaszubska.