Klementyn

Klementyn (język polski)

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

(1.1) imię męskie; zob. też Klementyn w Wikipedii

rzeczownik, forma fleksyjna

(2.1) D. lm od: Klementyna

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	Klementyn	Klementynowie / Klementyni
dopełniacz	Klementyna	Klementynów
celownik	Klementynowi	Klementynom
biernik	Klementyna	Klementynów
narzędnik	Klementynem	Klementynami
miejscownik	Klementynie	Klementynach
wołacz	Klementynie	Klementynowie / Klementyni
depr. M. i W. lm: (te) Klementyny

(2.1) zob. Klementyna

przykłady:

(1.1) Nazywał się Klementyn i miał dobry gust.

składnia:

kolokacje:

(1.1) pan Klementyn • brat / kuzyn / wujek / dziadek Klementyn • mężczyzna imieniem (o imieniu) Klementyn • święty / błogosławiony Klementyn • mieć na imię / nosić imię / używać imienia Klementyn • dać na imię / nadać imię / ochrzcić imieniem Klementyn • otrzymać / dostać / przybrać imię Klementyn • dzień imienin / imieniny Klementyna • na Klementyna (o dniu)

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. Klementyna ż, Klementynka ż, klementynka ż

związki frazeologiczne:

etymologia:

łac. Clementinus

uwagi:

zobacz też: Indeks:Polski - Imiona

tłumaczenia:

• łaciński: (1.1) Clementinus m
• włoski: (1.1) Clementino m

źródła: