Indeks:Islandzki - Słownictwo gramatyczne

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Słownictwo gramatyczne i językoznawcze[edytuj]

pl is skrót
aðaláhersla ż akcent główny
aðalsetning ż zdanie główne a.
aðalsögn ż czasownik główny
afturbeygður zwrotny
afturbeyging ż zwrotność
afturbeygt eignarfornafn n zaimek dzierżawczy zwrotny
afturbeygt fornafn n zaimek zwrotny afn.
andheiti n antonim andh.
andlag n dopełnienie andl.
atkvæði n sylaba
atviksliður m okolicznik al.
atviksorð n przysłówek ao.
aukafall n przypadek zależny aukaf.
aukasetning ż zdanie podrzędne au.
ábendingarfornafn n zaimek wskazujący áfn.
áhersla ż akcent
áherslulaus nieakcentowany
áhrifslaus sögn ż czasownik nieprzechodni áhrl.s.
áhrifssögn ż czasownik przechodni
ákveðinn określony ákv.
ákveðinn greinir m rodzajnik określony ákv.gr.
ákveðni n określoność
ávarpsfall n wołacz
bein ræða ż mowa niezależna
beint andlag n dopełnienie bliższe
beyging ż sagna koniugacja b.
beyging ż fallorða deklinacja
blönduð beyging ż odmiana mieszana b.b.
boðháttur m tryb rozkazujący bh.
brottfall n synkopa B
efsta stig n stopień najwyższy est.
eiginnafn n nazwa własna
eignarfall n dopełniacz ef.
eignarfornafn n zaimek dzierżawczy efn.
einkunn ż przydawka eink.
einkvæður jednosylabowy
eintala ż liczba pojedyncza et.
ending ż końcówka end.
fall n przypadek
fallbeyging ż deklinacja
fallorð n rzeczownik
fleirtala ż liczba mnoga ft.
fleirtölunafnorð n plurale tantum
fornafn n zaimek fn.
forsetning ż przyimek fs.
forsetningarliður m wyrażenie przyimkowe fl.
forskeyti n przedrostek fsk.
framsöguháttur m tryb oznajmujący fh.
framtíð ż czas przyszły
frumlag n podmiot fruml.
frumstig n stopień równy fst.
frumtala ż liczebnik główny
fullyrðingarsetning ż zdanie oznajmujące
gerandi m agens
germynd ż strona czynna germ., gm.
greinir m rodzajnik gr.
hálfsérhljóð n półsamogłoska
háttur m tryb
hjálparsögn ż czasownik posiłkowy
hljóðskipti m przegłos hljsk.
hljóðvarp n umlaut hljv.
hljóðavíxl n przestawka
horf n aspekt
hvorugkyn n rodzaj nijaki
i-hljóðvarp n i-umlaut I
karlkyn n rodzaj męski kk.
kvenkyn n rodzaj żeński kvk.
kyn n rodzaj k.
lenging ż wydłużenie (samogłoski)
lýsingarháttur m nútíðar imiesłów przymiotnikowy teraźniejszy lh.nt.
lýsingarháttur m þátíðar imiesłów przymiotnikowy przeszły lh.þt.
lýsingarorð n przymiotnik lo.
merking znaczenie
miðmynd ż strona zwrotna miðm., mm.
miðmyndarsögn ż czasownik zwrotny mms.
miðstig n stopień wyższy mst.
nafnháttarmerki n wykładnik bezokolicznika nhm.
nafnháttur m bezokolicznik nh.
nafnorð n rzeczownik no.
nefnifall n mianownik nf.
neitun ż zaprzeczenie, negacja
nútíð ż czas teraźniejszy nt.
orðaröð ż składnia
óákveðið fornafn n zaimek nieokreślony ófn.
óákveðinn nieokreślony
óbein ræða ż mowa zależna
óbeint andlag n dopełnienie dalsze
óbeygjanlegur nieodmienny ób.
ópersónulegur nieosobowy óp.
orðsifjafræði ż etymologia
óreglulegur nieregularny
persóna ż osoba p.
persónubeyging ż sagna koniugacja
persónufornafn n zaimek osobowy pfn.
persónulegur osobowy
raðtala ż liczebnik porządkowy
sagnfylling ż dopełnienie sf.
sagnorð n czasownik so.
samanburður m stopniowanie
samdráttur m kontrakcja B
samheiti n synonim samh.
samhljóð n spółgłoska samhlj.
samlögun ż asymilacja S
samsett orð n rzeczownik złożony
samtenging ż spójnik st.
setning ż zdanie
sérhljóð n samogłoska
sérhljóðavíxl n zmiana samogłoski
sérnafn n nazwa własna sérn.
skildagatíð tryb przypuszczający
smáorð n słowo funkcyjne
spurnaratviksorð n przysłówek pytający
spurnarfornafn n zaimek pytający sfn.
staðarfall n miejscownik
staðarforsetning ż wyrażenie przyimkowe
staðaratviksorð n przysłówek miejsca
sterk sögn ż czasownik mocny st.s.
sterk beyging ż odmiana mocna sb.
stigbreyting ż stopniowanie
stofn m rdzeń, temat
stofnsérhljóð n samogłoska rdzeniowa
sögn ż czasownik
tala liczba
tilvísunarfornafn n zaimek wskazujący tfn.
tíð ż czas
tíðarsetning ż zdanie czasowe
tímaatviksorð n przysłówek czasu
tímaforsetning ż przyimek czasu
tvíhljóð n dyftong tvíhlj.
tvíkvæður dwusylabowy
tvítala ż liczba podwójna tvt.
tækisfall n narzędnik
töluorð n liczebnik to.
umsögn ż orzeczenie us.
upphrópun wykrzyknik uh.
veik sögn ż czasownik słaby v.s.
veik beyging ż odmiana słaba v.b.
viðskeyti n przyrostek vsk.
viðtengingarháttur m tryb łączący vh.
þágufall n celownik þgf.
þáframtíð ż czas przyszły dokonany
þáskildagatíð ż tryb przypuszczający w czasie przeszłym
þátíð ż czas przeszły þt.
þolandi m pacjens
þolfall n biernik þf.
þolmynd ż strona bierna þm.

Źródła[edytuj]