Hochsprache

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Hochsprache (język niemiecki)[edytuj]

wymowa:
lp IPA[ˈhoːχˌʃpʀaːχə] wymowa ?/i lm IPA[ˈhoːχˌʃpʀaːχn̩]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) jęz. język standardowy
odmiana:
(1.1)[1]
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) Schriftsprache, Literatursprache, Standardsprache, Einheitssprache
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. hochsprachlich
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
zobacz też: Indeks: Niemiecki - Odmiany języka
źródła: