Hetyta

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Hetyta (język polski)[edytuj]

ruiny stolicy Hetytów (1.1)
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) staroż. członek starożytnego ludu indoeuropejskiego zamieszkującego Anatolię; zob. też Hetyci w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Profesor kopał w ruinach miasta Hetytów w Anatolii.
(1.1) Hetyci stosowali birytualny obrządek pogrzebowy.
składnia:
kolokacje:
(1.1) religia / władca / król / państwo Hetytów
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) Azjata
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.
forma żeńska Hetytka ż
przym. hetycki
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) łac. Hetthaeus < gr. Χετταῖος < hebr. חתי (hty)
uwagi:
(1.1) inna pisownia Chetyta, Chittyta
tłumaczenia:
źródła: