Girit

Girit (język turecki)

Girit (1.1)

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik, nazwa własna

(1.1) geogr. Kreta

odmiana:

(1.1) blm

 

przypadek	liczba pojedyncza
mianownik	Girit
biernik	Girit'i
celownik	Girit'e
miejscownik	Girit'te
ablatyw	Girit'ten
dopełniacz	Girit'in
formy dzierżawcze mianownik osoba liczba pojedyncza 1. os. lp Girit'im 2. os. lp Girit'in 3. os. lp Girit'i 1. os. lm Girit'imiz 2. os. lm Girit'iniz 3. os. lm Girit'i biernik osoba liczba pojedyncza 1. os. lp Girit'imi 2. os. lp Girit'ini 3. os. lp Girit'ini 1. os. lm Girit'imizi 2. os. lm Girit'inizi 3. os. lm Girit'ini celownik osoba liczba pojedyncza 1. os. lp Girit'ime 2. os. lp Girit'ine 3. os. lp Girit'ine 1. os. lm Girit'imize 2. os. lm Girit'inize 3. os. lm Girit'ine miejscownik osoba liczba pojedyncza 1. os. lp Girit'imde 2. os. lp Girit'inde 3. os. lp Girit'inde 1. os. lm Girit'imizde 2. os. lm Girit'inizde 3. os. lm Girit'inde ablatyw osoba liczba pojedyncza 1. os. lp Girit'imden 2. os. lp Girit'inden 3. os. lp Girit'inden 1. os. lm Girit'imizden 2. os. lm Girit'inizden 3. os. lm Girit'inden dopełniacz osoba liczba pojedyncza 1. os. lp Girit'imin 2. os. lp Girit'inin 3. os. lp Girit'inin 1. os. lm Girit'imizin 2. os. lm Girit'inizin 3. os. lm Girit'inin

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła: