Gence

Gence (język turecki)

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik, nazwa własna

(1.1) imię męskie

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	Gence	Genceler
biernik	Gence'yi	Genceleri
celownik	Gence'ye	Gencelere
miejscownik	Gence'de	Gencelerde
ablatyw	Gence'den	Gencelerden
dopełniacz	Gence'nin	Gencelerin
formy dzierżawcze mianownik osoba liczba pojedyncza liczba mnoga 1. os. lp Gence'm Gencelerim 2. os. lp Gence'n Gencelerin 3. os. lp Gence'si Genceleri 1. os. lm Gence'miz Gencelerimiz 2. os. lm Gence'niz Genceleriniz 3. os. lm Gence'si Genceleri biernik osoba liczba pojedyncza liczba mnoga 1. os. lp Gence'mi Gencelerimi 2. os. lp Gence'ni Gencelerini 3. os. lp Gence'sini Gencelerini 1. os. lm Gence'mizi Gencelerimizi 2. os. lm Gence'nizi Gencelerinizi 3. os. lm Gence'sini Gencelerini celownik osoba liczba pojedyncza liczba mnoga 1. os. lp Gence'me Gencelerime 2. os. lp Gence'ne Gencelerine 3. os. lp Gence'sine Gencelerine 1. os. lm Gence'mize Gencelerimize 2. os. lm Gence'nize Gencelerinize 3. os. lm Gence'sine Gencelerine miejscownik osoba liczba pojedyncza liczba mnoga 1. os. lp Gence'mde Gencelerimde 2. os. lp Gence'nde Gencelerinde 3. os. lp Gence'sinde Gencelerinde 1. os. lm Gence'mizde Gencelerimizde 2. os. lm Gence'nizde Gencelerinizde 3. os. lm Gence'sinde Gencelerinde ablatyw osoba liczba pojedyncza liczba mnoga 1. os. lp Gence'mden Gencelerimden 2. os. lp Gence'nden Gencelerinden 3. os. lp Gence'sinden Gencelerinden 1. os. lm Gence'mizden Gencelerimizden 2. os. lm Gence'nizden Gencelerinizden 3. os. lm Gence'sinden Gencelerinden dopełniacz osoba liczba pojedyncza liczba mnoga 1. os. lp Gence'min Gencelerimin 2. os. lp Gence'nin Gencelerinin 3. os. lp Gence'sinin Gencelerin 1. os. lm Gence'mizin Gencelerimizin 2. os. lm Gence'nizin Gencelerinizin 3. os. lm Gence'sinin Gencelerin

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła: