Głuchoniemcy

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Głuchoniemcy (język polski)[edytuj]

Głuchoniemcy (1.1)
wymowa:
IPA[ˌɡwuxɔ̃ˈɲɛ̃mʦ̑ɨ], AS[gu̯uχõńmcy], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.akc. pob.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, liczba mnoga

(1.1) hist. historyczna i etnograficzna zbiorcza nazwa niemieckojęzycznych osadników w Karpatach polskich, między Wisłoką (lub Dunajcem) a Sanem; zob. też Głuchoniemcy w Wikipedii
odmiana:
przykłady:
(1.1) Na obszarze Wisłoki uderza nas fakt inny; całą okolicę, którą obszar Wisłoki, Ropy, Jasły, Jasełki i średniego Wisłoka zajmuje, osiedli tak zwani Głuchoniemcy od dołów Sanockich począwszy, to jest od okolicy Komborni, Haczowa, Trześniowa po Grybowski dział.[1]
(1.1) Rymar Stanisław, poseł, publicysta i profesor z rodziny Głuchoniemców.[2]
(1.1) Na wschód od Lachów mieszkają Pogórzanie, prowadzący gospodarkę pastersko-rolniczą, posiadający w swej kulturze materialnej, a zwłaszcza w budownictwie, ślady średniowiecznej kolonizacji niemieckiej (stąd występujące tu czasem określeniena Głuchoniemcach").[3]
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) Szwabi, szwabi[4]
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) pol. „Niemcy w głuszu”[5]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Wincenty Pol, Historyczny obszar Polski rzecz o dijalektach mowy polskiej, Kraków 1869.
  2. Haczów, wieś ongiś królewska, 1350–1960 str. 38
  3. Annales Universitatis Mariae Curie-Skłodowska: Historia, t. 4, 1992
  4. Wojciech Blajer, Bemerkungen zum Stand der Forschungen uber die Enklawen der mittelalterlichen deutschen Besiedlung zwischen Wisłoka und San [w:] Późne średniowiecze w Karabach polskich, red., prof. Jan Gancarski, Krosno 2007. ISBN 978-83-60545-57-7
  5. Stanisław Rymar, Haczów, wieś ongiś królewska, 1350-1960, str. 37.