Gürcüce

Gürcüce (język turecki)

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik

(1.1) jęz. język gruziński

odmiana:

(1.1) blm

 

przypadek	liczba pojedyncza
mianownik	Gürcüce
biernik	Gürcüceyi
celownik	Gürcüceye
miejscownik	Gürcücede
ablatyw	Gürcüceden
dopełniacz	Gürcücenin
formy dzierżawcze mianownik osoba liczba pojedyncza 1. os. lp Gürcücem 2. os. lp Gürcücen 3. os. lp Gürcücesi 1. os. lm Gürcücemiz 2. os. lm Gürcüceniz 3. os. lm Gürcücesi biernik osoba liczba pojedyncza 1. os. lp Gürcücemi 2. os. lp Gürcüceni 3. os. lp Gürcücesini 1. os. lm Gürcücemizi 2. os. lm Gürcücenizi 3. os. lm Gürcücesini celownik osoba liczba pojedyncza 1. os. lp Gürcüceme 2. os. lp Gürcücene 3. os. lp Gürcücesine 1. os. lm Gürcücemize 2. os. lm Gürcücenize 3. os. lm Gürcücesine miejscownik osoba liczba pojedyncza 1. os. lp Gürcücemde 2. os. lp Gürcücende 3. os. lp Gürcücesinde 1. os. lm Gürcücemizde 2. os. lm Gürcücenizde 3. os. lm Gürcücesinde ablatyw osoba liczba pojedyncza 1. os. lp Gürcücemden 2. os. lp Gürcücenden 3. os. lp Gürcücesinden 1. os. lm Gürcücemizden 2. os. lm Gürcücenizden 3. os. lm Gürcücesinden dopełniacz osoba liczba pojedyncza 1. os. lp Gürcücemin 2. os. lp Gürcücenin 3. os. lp Gürcücesinin 1. os. lm Gürcücemizin 2. os. lm Gürcücenizin 3. os. lm Gürcücesinin

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. Gürcü

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła: