Fiesole

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Fiesole (użycie wyrazu obcego w języku polskim)[edytuj]

Fiesole (1.1)
wymowa:
‹fjezole›
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna

(1.1) geogr. miasto i gmina we Włoszech, w prowincji Florencja; zob. też Fiesole w Wikipedii
odmiana:
(1.1) nieodm.,
przykłady:
(1.1) Zatrzymamy się w Fiesole na pół dnia.
(1.1) Fiesole było ważnym miastem etruskim, założonym prawdopodobnie w VI albo V wieku p.n.e., później znaczącym ośrodkiem rzymskim[1].
(1.1) Pewnego kwietniowego dnia 1951 roku dowiedziała się o przykrym zajściu. W Fiesole ksiądz odmówił kościelnego pochówku katolikowi, bo ten należy do partii komunistycznej. Wtedy jego towarzysze ukradli z kościoła szaty liturgiczne oraz gromnice i sami odprawili mu pogrzeb[2].
składnia:
kolokacje:
(1.1) być / bywać / zamieszkać / mieszkać / pomieszkiwać / żyć / pracować / urodzić się / umrzeć / osiedlać się / osiedlić się w Fiesole • wyjeżdżać / wyjechać / jechać / dojechać / udać się / wprowadzać się / wprowadzić się do Fiesole • przyjeżdżać / przyjechać / jechać / wyprowadzać się / wyprowadzić się z Fiesole • być / stać się mieszkańcem / mieszkanką Fiesole • mieszkaniec / mieszkanka Fiesole • droga / ulica / plac / dom / budynek / mieszkanie / siedziba w Fiesole • pochodzić z Fiesole • przeprowadzać się / przeprowadzić się do Fiesole
synonimy:
(1.1) staroż. Fezule[3][4]
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) miasto
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. fiesolczyk m, fiesolanka ż
przym. fiesolski
związki frazeologiczne:
etymologia:
wł. Fiesole < łac. Faesulae < etruskie *Viesul, *Viśl lub *Vipsul
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Anna Maria Goławska, Toskania, Umbria i okolice: przewodnik subiektywny, Warszawa 2009.
  2. Cristina De Stefano, Oriana Fallaci: Portret kobiety, wyd. Sonia Draga Sp. z o.o., 2014.
  3. Encyklopedia powszechna S. Orgelbranda, s. 173, Warszawa : S. Orgelbranda Synowie, 1873.
  4. Bronisław Kruczkiewicz, Słownik polsko-łaciński do użytku szkół średnich, s. 323, 1925.

Fiesole (język angielski)[edytuj]

Fiesole (1.1)
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, nazwa własna

(1.1) geogr. Fiesole
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) city
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
wł. Fiesole < łac. Faesulae < etruskie *Viesul, *Viśl lub *Vipsul
uwagi:
źródła:

Fiesole (język francuski)[edytuj]

Fiesole (1.1)
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, nazwa własna

(1.1) geogr. Fiesole
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) staroż. Fésules
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Fésulan m, Fésulane ż
przym. fésulan
związki frazeologiczne:
etymologia:
wł. Fiesole < łac. Faesulae < etruskie *Viesul, *Viśl lub *Vipsul
uwagi:
źródła:

Fiesole (język włoski)[edytuj]

Fiesole (1.1)
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

(1.1) geogr. Fiesole (miasto)
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. fiesolana ż, fiesolano m
przym. fiesolano
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) łac. Faesulae < etruskie *Viesul, *Viśl lub *Vipsul
uwagi:
źródła: