Fenicja

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Fenicja (język polski)[edytuj]

Fenicja (1.1)
szlak handlowy Fenicji (1.1)
wymowa:
IPA[fɛ̃ˈɲiʦ̑ʲja], AS[fẽńicʹi ̯a], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal. wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

(1.1) hist. geogr. starożytna kraina wschodniego wybrzeża Morza Śródziemnego, obejmująca tereny dzisiejszego Libanu i zachodniej części Syrii; zob. też Fenicja w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Libańczycy chętnie odwołują się do tradycji historycznych starożytnej Fenicji.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Fenicjanin m, Fenicjanka ż
przym. fenicki
związki frazeologiczne:
etymologia:
prawdop. gr. Φοινίκη < gr. φοινόςpurpurowy, od związków handlowych (handel purpurową tkaniną) Grecji z Fenicją[1].
Niektórzy kojarzą też nazwę z egipskim terminem fnhw[1].
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1,0 1,1 Marcin Majewski, Język fenicki – brat bliźniak hebrajskiego?, s. 1, 2; dostęp: 3 listopada 2018.