Euzebiusz

Euzebiusz (język polski)

wymowa:

IPA: [ɛwˈzɛbʲjuʃ], AS: [eu̯zebʹi ̯uš], zjawiska fonetyczne: zmięk.• u → ł • i → j  ^ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

(1.1) imię męskie; zob. też Euzebiusz w Wikipedii

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	Euzebiusz	Euzebiuszowie
dopełniacz	Euzebiusza	Euzebiuszów
celownik	Euzebiuszowi	Euzebiuszom
biernik	Euzebiusza	Euzebiuszów
narzędnik	Euzebiuszem	Euzebiuszami
miejscownik	Euzebiuszu	Euzebiuszach
wołacz	Euzebiuszu	Euzebiuszowie
depr. M. i W. lm: (te) Euzebiusze

przykłady:

(1.1) Według przekazu Euzebiusza z Cezarei przed bitwą przy moście Mulwijskim Konstantyn miał wizję, która pozwoliła mu odnieść zwycięstwo.

składnia:

kolokacje:

(1.1) pan Euzebiusz • brat / kuzyn / wujek / dziadek Euzebiusz • mężczyzna imieniem (o imieniu) Euzebiusz • mieć na imię / nosić imię / używać imienia Euzebiusz • dać na imię / nadać imię / ochrzcić imieniem Euzebiusz • otrzymać / dostać / przybrać imię Euzebiusz • dzień imienin / imieniny Euzebiusza

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. Euzebia ż

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) Eusebius
• białoruski: (1.1) Яўсей m, Аўсей m
• hiszpański: (1.1) Eusebio m
• nowogrecki: (1.1) Ευσέβιος m
• rosyjski: (1.1) Евсевий m, Евсей m
• włoski: (1.1) Eusebio m

źródła: