Ernest

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Ernest (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈɛrnɛst], AS[ernest] wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

(1.1) imię męskie; zob. też Ernest w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Pamiętasz może nazwisko Ernesta, tego pisarza, który pisał, że stary człowiek też może?
składnia:
kolokacje:
(1.1) pan Ernest • brat / kuzyn / wujek / dziadek Ernest • mężczyzna imieniem (o imieniu) Ernest • mieć na imię / nosić imię / używać imienia Ernest • dać na imię / nadać imię / ochrzcić imieniem Ernest • otrzymać / dostać / przybrać imię Ernest • dzień imienin / imieniny Ernesta
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Ernestyna ż, Erneścik m
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
(1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Imiona
tłumaczenia:
źródła:

Ernest (język angielski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, nazwa własna

(1.1) (imię męskie) Ernest
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

Ernest (język francuski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski, nazwa własna

(1.1) (imię męskie) Ernest
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Ernestine ż
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

Ernest (język słowacki)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski żywotny, nazwa własna

(1.1) (imię męskie) Ernest[1]
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.
forma żeńska Ernestína ż
przym. Ernestov
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
(1.1) zobacz też: Indeks:Słowacki - Imiona
źródła:
  1. Hasło Ernest w: Slovník súčasného slovenského jazyka A – G, gł. red. Klára Buzássyová i Alexandra Jarošová, Bratysława, Veda, vydavateľstvo Slovenskej akadémie vied, 2006, ISBN 978-80-224-0932-4.

Ernest (język szwedzki)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj wspólny, nazwa własna

(1.1) (imię męskie) Ernest[1]
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) Ernst
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
(1.1) zobacz też: Indeks:Szwedzki - Imiona męskie
źródła: