Eritre

Eritre (język turecki)

Eritre (1.1)

wymowa:

^ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, nazwa własna

(1.1) geogr. polit. Erytrea

odmiana:

(1.1) blm

 

przypadek	liczba pojedyncza
mianownik	Eritre
biernik	Eritre'yi
celownik	Eritre'ye
miejscownik	Eritre'de
ablatyw	Eritre'den
dopełniacz	Eritre'nin
formy dzierżawcze mianownik osoba liczba pojedyncza 1. os. lp Eritre'm 2. os. lp Eritre'n 3. os. lp Eritre'si 1. os. lm Eritre'miz 2. os. lm Eritre'niz 3. os. lm Eritre'si biernik osoba liczba pojedyncza 1. os. lp Eritre'mi 2. os. lp Eritre'ni 3. os. lp Eritre'sini 1. os. lm Eritre'mizi 2. os. lm Eritre'nizi 3. os. lm Eritre'sini celownik osoba liczba pojedyncza 1. os. lp Eritre'me 2. os. lp Eritre'ne 3. os. lp Eritre'sine 1. os. lm Eritre'mize 2. os. lm Eritre'nize 3. os. lm Eritre'sine miejscownik osoba liczba pojedyncza 1. os. lp Eritre'mde 2. os. lp Eritre'nde 3. os. lp Eritre'sinde 1. os. lm Eritre'mizde 2. os. lm Eritre'nizde 3. os. lm Eritre'sinde ablatyw osoba liczba pojedyncza 1. os. lp Eritre'mden 2. os. lp Eritre'nden 3. os. lp Eritre'sinden 1. os. lm Eritre'mizden 2. os. lm Eritre'nizden 3. os. lm Eritre'sinden dopełniacz osoba liczba pojedyncza 1. os. lp Eritre'min 2. os. lp Eritre'nin 3. os. lp Eritre'sinin 1. os. lm Eritre'mizin 2. os. lm Eritre'nizin 3. os. lm Eritre'sinin

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

(1.1) zobacz też: Indeks:Turecki - Kraje Afryki

źródła: