Dubrownik

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Dubrownik (język polski)[edytuj]

Dubrownik (1.1)
Dubrownik (1.1)
wymowa:
IPA[duˈbrɔvʲɲik], AS[dubrovʹńik], zjawiska fonetyczne: zmięk. wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

(1.1) geogr. portowe miasto na południu Chorwacji, nad Adriatykiem[1]; zob. też Dubrownik w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Dubrownik jest głównym ośrodkiem turystycznym Dalmacji.
składnia:
kolokacje:
(1.1) być / bywać / zamieszkać / mieszkać / pomieszkiwać / żyć / pracować / urodzić się / umrzeć / osiedlać się / osiedlić się w Dubrowniku • wyjeżdżać / wyjechać / jechać / dojechać / udać się / wprowadzać się / wprowadzić się do Dubrownika • przyjeżdżać / przyjechać / jechać / wyprowadzać się / wyprowadzić się z Dubrownika • być / stać się mieszkańcem / mieszkanką Dubrownika • mieszkaniec / mieszkanka Dubrownika • droga / ulica / plac / dom / budynek / mieszkanie / siedziba w Dubrowniku • pochodzić z Dubrownika • przeprowadzać się / przeprowadzić się do Dubrownika
synonimy:
(1.1) peryfr. perła Adriatyku
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) miasto
hiponimy:
holonimy:
(1.1) Dalmacja
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. dubrowniczanin mos, dubrowniczanka ż
przym. dubrownicki
związki frazeologiczne:
etymologia:
chorw. Dubrovnik
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Urzędowy wykaz polskich nazw geograficznych świata, oprac. Komisja Standaryzacji Nazw Geograficznych poza Granicami Rzeczypospolitej Polskiej przy Głównym Geodecie Kraju, s. 112, Warszawa, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 2013, ISBN 978-83-254-1988-2.