Düzce

Düzce (język turecki)

Düzce (1.1)

wymowa:

IPA: [dyzˈd͡ʒe]

podział przy przenoszeniu wyrazu: Düz•ce

^{ⓘ ⓘ}

znaczenia:

rzeczownik, nazwa własna

(1.1) geogr. miasto w Turcji; zob. też Düzce w Wikipedii

(1.2) geogr. prowincja w Turcji; zob. też Düzce (prowincja) w Wikipedii

odmiana:

(1.1-2) blm

 

przypadek	liczba pojedyncza
mianownik	Düzce
biernik	Düzce'yi
celownik	Düzce'ye
miejscownik	Düzce'de
ablatyw	Düzce'den
dopełniacz	Düzce'nin
formy dzierżawcze mianownik osoba liczba pojedyncza 1. os. lp Düzce'm 2. os. lp Düzce'n 3. os. lp Düzce'si 1. os. lm Düzce'miz 2. os. lm Düzce'niz 3. os. lm Düzce'si biernik osoba liczba pojedyncza 1. os. lp Düzce'mi 2. os. lp Düzce'ni 3. os. lp Düzce'sini 1. os. lm Düzce'mizi 2. os. lm Düzce'nizi 3. os. lm Düzce'sini celownik osoba liczba pojedyncza 1. os. lp Düzce'me 2. os. lp Düzce'ne 3. os. lp Düzce'sine 1. os. lm Düzce'mize 2. os. lm Düzce'nize 3. os. lm Düzce'sine miejscownik osoba liczba pojedyncza 1. os. lp Düzce'mde 2. os. lp Düzce'nde 3. os. lp Düzce'sinde 1. os. lm Düzce'mizde 2. os. lm Düzce'nizde 3. os. lm Düzce'sinde ablatyw osoba liczba pojedyncza 1. os. lp Düzce'mden 2. os. lp Düzce'nden 3. os. lp Düzce'sinden 1. os. lm Düzce'mizden 2. os. lm Düzce'nizden 3. os. lm Düzce'sinden dopełniacz osoba liczba pojedyncza 1. os. lp Düzce'min 2. os. lp Düzce'nin 3. os. lp Düzce'sinin 1. os. lm Düzce'mizin 2. os. lm Düzce'nizin 3. os. lm Düzce'sinin

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

przym. Düzceli

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła: