Czeszka
Czeszka (język polski)
[edytuj]- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik Czeszka Czeszki dopełniacz Czeszki Czeszek celownik Czeszce Czeszkom biernik Czeszkę Czeszki narzędnik Czeszką Czeszkami miejscownik Czeszce Czeszkach wołacz Czeszko Czeszki
- przykłady:
- (1.1) Sympatyczna Czeszka wytłumaczyła nam, jak dojść do przejścia granicznego.
- (1.1) Poważną rolę w historii Polski odgrywają żony książąt, jak Niemki – Oda, Ryksa i Judyta Maria, Czeszki – Dąbrówka i Judyta, Rusinki – Maria Dobrogniewa i Zbysława, żona Mieszka, syna Bolesława Śmiałego[2].
- (1.1) Za oknami secesyjnych budowli człowiek tęsknie wypatrywał roznegliżowanych ciał biodrzastych Czeszek[3].
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- (1.1) Słowianka, daw. Czechosłowaczka
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. Czechy nmos, czeski mrz, czeszka ż, czechizm mrz, czechizacja ż, czechizowanie n, czeszczyzna ż
- przym. czeski
- czas. czechizować, sczechizować
- przysł. czesko
- związki frazeologiczne:
- uwagi:
- (1.1) zobacz też: Czechosłowaczka • Słowaczka
- tłumaczenia:
- (1.1) dla języków niewyróżniających tu formy żeńskiej zobacz listę tłumaczeń w haśle: Czech
- arabski: (1.1) تشيكية ż
- białoruski: (1.1) чэшка ż
- bułgarski: (1.1) чехкиня ż
- czeski: (1.1) Češka ż
- esperanto: (1.1) ĉeĥino, ĉekino
- francuski: (1.1) Tchèque
- galicyjski: (1.1) checa ż
- hiszpański: (1.1) checa
- jidysz: (1.1) טשעכין ż (czechin)
- kataloński: (1.1) txeca ż
- litewski: (1.1) čekė ż
- łotewski: (1.1) čehiete ż
- niemiecki: (1.1) Tschechin ż
- nowogrecki: (1.1) Τσέχα
- rosyjski: (1.1) чешка ż
- słowacki: (1.1) Češka ż
- słoweński: (1.1) Čehinja ż
- szwedzki: (1.1) tjeckiska w
- ukraiński: (1.1) чешка ż
- włoski: (1.1) ceca ż
- źródła:
- 1 2
Hasło „Czeszka” w: Uniwersalny słownik języka polskiego, Stanisław Dubisz (red.), Elżbieta Sobol (red.), t. 1–4, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2003, ISBN 978-83-01-13868-4.
- ↑
Stolica, nr 10, Warszawa, 1962 w: Korpus języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN. - ↑ Jan Nowicki, Gazeta Krakowska, 29/07/2005, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
