Chojnice

Chojnice (język polski)

wymowa:

^ⓘ, IPA: [xɔjˈɲit͡sɛ], AS: [χoi ̯ńice], zjawiska fonetyczne: zmięk.

^ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna

(1.1) geogr. miasto w Polsce; zob. też Chojnice w Wikipedii

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba mnoga
mianownik	Chojnice
dopełniacz	Chojnic
celownik	Chojnicom
biernik	Chojnice
narzędnik	Chojnicami
miejscownik	Chojnicach
wołacz	Chojnice

przykłady:

(1.1) Chojnice są położone w Borach Tucholskich.

(1.1) Korzenie mojej rodziny sięgają okolic Chojnic.

składnia:

kolokacje:

(1.1) być / bywać / zamieszkać / mieszkać / pomieszkiwać / żyć / pracować / urodzić się / umrzeć / osiedlać się / osiedlić się w Chojnicach • wyjeżdżać / wyjechać / jechać / dojechać / udać się / wprowadzać się / wprowadzić się do Chojnic • przyjeżdżać / przyjechać / jechać / wyprowadzać się / wyprowadzić się z Chojnic • być / stać się mieszkańcem / mieszkanką Chojnic • mieszkaniec / mieszkanka Chojnic • droga / ulica / plac / dom / budynek / mieszkanie / siedziba w Chojnicach • pochodzić z Chojnic • przeprowadzać się / przeprowadzić się do Chojnic

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. chojniczanin mos, chojniczanka ż

przym. chojnicki

związki frazeologiczne:

etymologia:

pol. chojna

uwagi:

tłumaczenia:

• białoruski: (1.1) Хайніцы lm
• kaszubski: (1.1) Chònice
• łaciński: (1.1) Conimbria
• niemiecki: (1.1) Konitz

źródła: