Chaldejczyk

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Chaldejczyk (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) hist. etn. członek starożytnego ludu semickiego; zob. też Chaldejczycy w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Nabuchodonozor II był ostatnim wielkim królem Chaldejczyków.[1]
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) Azjata
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Chaldeja ż, chaldejski m
forma żeńska Chaldejka ż
przym. chaldejski
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) pol. Chaldeja + -czyk < łac. Chaldaea < gr. Χαλδαία
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Rodney Castleden, Wydarzenia, które zmieniły losy świata, str. 62.