Bruksela

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

Bruksela (język polski)[edytuj]

Bruksela (1.1)
wymowa:
wymowa ?/i, IPA[bruˈksɛla], AS[bruksela]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

(1.1) geogr. stolica Belgii; zob. też Bruksela w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Bruksela jest siedzibą wielu instytucji europejskich.
składnia:
kolokacje:
(1.1) zamieszkać / mieszkać / pomieszkiwać / żyć / pracować / urodzić się w Brukseli • wyjeżdżać / wyjechać / jechać / dojechać / udać się / wprowadzać się / wprowadzić się do Brukseli • przyjeżdżać / przyjechać / jechać / wyprowadzać się / wyprowadzić się z Brukseli • być mieszkańcem / mieszkanką Brukseli • mieszkaniec / mieszkanka Brukseli • droga / ulica / plac / dom / budynek / mieszkanie / siedziba w Brukseli • pochodzić z Brukseli • przeprowadzać się / przeprowadzić się do Brukseli
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. brukselczyk m, brukselka f, brukselizm m
przym. brukselski, podbrukselski
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: