Bruksela

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Bruksela (język polski)[edytuj]

Bruksela (1.1)
wymowa:
wymowa ?/i, IPA[bruˈksɛla], AS[bruksela]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

(1.1) geogr.  stolica Belgii; zob.  też Bruksela w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Bruksela jest siedzibą wielu instytucji europejskich.
składnia:
kolokacje:
(1.1) zamieszkać / mieszkać / pomieszkiwać / żyć / pracować / urodzić się w Brukseli • wyjeżdżać / wyjechać / jechać / dojechać / udać się do Brukseli • przyjeżdżać / przyjechać / jechać z Brukseli • być mieszkańcem / mieszkanką Brukseli • mieszkaniec / mieszkanka Brukseli • droga / ulica / plac / dom / budynek / mieszkanie / siedziba w Brukseli • pochodzić z Brukseli • przeprowadzać się / przeprowadzać się do Brukseli
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  brukselczyk, brukselka
przym.  brukselski, podbrukselski
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: