Bruksela
Przejdź do nawigacji
Przejdź do wyszukiwania
Bruksela (język polski)[edytuj]

- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza mianownik Bruksela dopełniacz Brukseli celownik Brukseli biernik Brukselę narzędnik Brukselą miejscownik Brukseli wołacz Brukselo
- przykłady:
- (1.1) Bruksela jest siedzibą wielu instytucji europejskich.
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) być / bywać / zamieszkać / mieszkać / pomieszkiwać / żyć / pracować / urodzić się / umrzeć / osiedlać się / osiedlić się w Brukseli • wyjeżdżać / wyjechać / jechać / dojechać / udać się / wprowadzać się / wprowadzić się do Brukseli • przyjeżdżać / przyjechać / jechać / wyprowadzać się / wyprowadzić się z Brukseli • być / stać się mieszkańcem / mieszkanką Brukseli • mieszkaniec / mieszkanka Brukseli • droga / ulica / plac / dom / budynek / mieszkanie / siedziba w Brukseli • pochodzić z Brukseli • przeprowadzać się / przeprowadzić się do Brukseli
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. brukselczyk mos, brukselka ż, brukselizm m
- przym. brukselski, podbrukselski
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) Brussels
- arabski: (1.1) بروكسل
- asturyjski: (1.1) Bruxeles ż
- baskijski: (1.1) Brusela
- białoruski: (1.1) Брусель m
- białoruski (taraszkiewica): (1.1) Брусэль m
- bułgarski: (1.1) Брюксел m
- czeski: (1.1) Brusel m
- duński: (1.1) Bryssel n, Bruxelles n
- esperanto: (1.1) Bruselo
- fiński: (1.1) Bryssel
- francuski: (1.1) Bruxelles ż
- galicyjski: (1.1) Bruxelas
- hiszpański: (1.1) Bruselas ż
- holenderski: (1.1) Brussel
- islandzki: (1.1) Brussel
- kataloński: (1.1) Brussel·les
- koreański: (1.1) kor. płd. 브뤼셀, kor. płn. 브류쎌
- niemiecki: (1.1) Brüssel n
- nowogrecki: (1.1) Βρυξέλλες ż lm
- polski język migowy: (w zapisie SignWriting)
- rosyjski: (1.1) Брюссель m
- słowacki: (1.1) Brusel m
- szwedzki: (1.1) Bryssel w
- ukraiński: (1.1) Брюссель
- włoski: (1.1) Bruxelles ż
- źródła: