Bonifác

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Bonifác (język czeski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski żywotny, nazwa własna

(1.1) (imię męskie) Bonifacy
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
(1.1) pan Bonifác • muž jménem Bonifác • svatý / blahoslavený Bonifác • jmenovat se Bonifác • dát jméno Bonifác • na Bonifáce (o dniu)
synonimy:
(1.1) zdrobn. Bonifácek m
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.
zdrobn. Bonifácek m
przym. Bonifácův
związki frazeologiczne:
przysłowia: Pankrác, Servác, Bonifác jsou ledoví muži, Žofie je jejich kuchařkaPankrác, Servác, Bonifác pro sadaře jsou zlí chlapci
etymologia:
(1.1) łac. Bonifatius, łac. Bonifacius < łac. bonus + fatumdobry + los, wróżba → ‘człowiek dobrej wróżby; człowiek dobrego losu
uwagi:
(1.1) zobacz też: Indeks:Czeski - Imiona
źródła:

Bonifác (język słowacki)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski żywotny, nazwa własna

(1.1) (imię męskie) Bonifacy[1]
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. bonifácky
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
(1.1) zobacz też: Indeks:Słowacki - Imiona
źródła:
  1. Hasło Bonifác w: Slovník súčasného slovenského jazyka A – G [Słownik współczesnego języka słowackiego A – G], gł. red. Klára Buzássyová i Alexandra Jarošová, Bratysława, Veda, vydavateľstvo Slovenskej akadémie vied, 2006, ISBN 978-80-224-0932-4.