Bingöl

Bingöl (język turecki)

Bingöl (1.1)

wymowa:

IPA: [ˈbiŋ.ɟœl]

podział przy przenoszeniu wyrazu: Bin•göl

^ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, nazwa własna

(1.1) geogr. miasto w Turcji; zob. też Bingöl w Wikipedii

(1.2) geogr. prowincja w Turcji; zob. też Bingöl (prowincja) w Wikipedii

odmiana:

(1.1-2) blm

 

przypadek	liczba pojedyncza
mianownik	Bingöl
biernik	Bingöl'ü
celownik	Bingöl'e
miejscownik	Bingöl'de
ablatyw	Bingöl'den
dopełniacz	Bingöl'ün
formy dzierżawcze mianownik osoba liczba pojedyncza 1. os. lp Bingöl'üm 2. os. lp Bingöl'ün 3. os. lp Bingöl'ü 1. os. lm Bingöl'ümüz 2. os. lm Bingöl'ünüz 3. os. lm Bingöl'ü biernik osoba liczba pojedyncza 1. os. lp Bingöl'ümü 2. os. lp Bingöl'ünü 3. os. lp Bingöl'ünü 1. os. lm Bingöl'ümüzü 2. os. lm Bingöl'ünüzü 3. os. lm Bingöl'ünü celownik osoba liczba pojedyncza 1. os. lp Bingöl'üme 2. os. lp Bingöl'üne 3. os. lp Bingöl'üne 1. os. lm Bingöl'ümüze 2. os. lm Bingöl'ünüze 3. os. lm Bingöl'üne miejscownik osoba liczba pojedyncza 1. os. lp Bingöl'ümde 2. os. lp Bingöl'ünde 3. os. lp Bingöl'ünde 1. os. lm Bingöl'ümüzde 2. os. lm Bingöl'ünüzde 3. os. lm Bingöl'ünde ablatyw osoba liczba pojedyncza 1. os. lp Bingöl'ümden 2. os. lp Bingöl'ünden 3. os. lp Bingöl'ünden 1. os. lm Bingöl'ümüzden 2. os. lm Bingöl'ünüzden 3. os. lm Bingöl'ünden dopełniacz osoba liczba pojedyncza 1. os. lp Bingöl'ümün 2. os. lp Bingöl'ünün 3. os. lp Bingöl'ünün 1. os. lm Bingöl'ümüzün 2. os. lm Bingöl'ünüzün 3. os. lm Bingöl'ünün

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

przym. Bingöllü

związki frazeologiczne:

etymologia:

tur. bin + göl

uwagi:

źródła: