Benewent

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Benewent (język polski)[edytuj]

flaga Benewentu (1.1)
Benewent (1.1)
położenie Benewentu (1.2)
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

(1.1) geogr. miasto i gmina we Włoszech, w regionie Kampania, w prowincji Benewent (1.2)[1]; zob. też Benewent w Wikipedii
(1.2) geogr. prowincja we Włoszech, w regionie Kampania; zob. też Prowincja Benewent w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) W sierpniu 871 r. książę Benewentu mógł tryumfować: w jego rękach znalazł się nie tylko siejący postrach Sawdan, pokonany emir Bari, ale i jego pogromcacesarz Ludwik wraz ze swym skarbem, małżonką i dworem[2].
(1.1) Żadnej suwerenności nie miały wspomniane już księstwa Pontecorvo marszałka Bernadotte i Benewent Talleyranda: to władza czysto administracyjna. Talleyrand cenił sobie tytuł Altesse Serenissime, ale w swym Benewencie nigdy nie był (…)[3].
(1.1) Manfred, syn Fryderyka, usiłował z mieczem w dłoni dochodzić praw do swego sycylijskiego dziedzictwa, zginął jednak w bitwie pod Benewentem w lutym owego brzemiennego w dramatyczne wydarzenia Roku Pańskiego tysiąc dwieście sześćdziesiątego ósmego (sic!) (...)[4]
(1.1) Złożona z Murzynów lekka kawaleria wzięła udział w rozstrzygającej bitwie pod Benewentem w roku 1266, co znalazło swój wyraz na fresku z Tour Fernande w prowansalskim Pernes (lata osiemdziesiąty XIII wieku)[5].
składnia:
kolokacje:
(1.1) arcybiskupstwo / księstwo Benewentu • bitwa pod Benewentem • być / bywać / zamieszkać / mieszkać / pomieszkiwać / żyć / pracować / urodzić się / umrzeć / osiedlać się / osiedlić się w Benewencie • wyjeżdżać / wyjechać / jechać / dojechać / udać się / wprowadzać się / wprowadzić się do Benewentu • przyjeżdżać / przyjechać / jechać / wyprowadzać się / wyprowadzić się z Benewentu • być / stać się mieszkańcem / mieszkanką Benewentu • mieszkaniec / mieszkanka Benewentu • droga / ulica / plac / dom / budynek / mieszkanie / siedziba w Benewencie • pochodzić z Benewentu • przeprowadzać się / przeprowadzić się do Benewentu
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) miasto
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. benewentana ż
przym. benewencki, benewentański
związki frazeologiczne:
etymologia:
łac. Beneventum
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Urzędowy wykaz polskich nazw geograficznych świata, oprac. Komisja Standaryzacji Nazw Geograficznych poza Granicami Rzeczypospolitej Polskiej przy Głównym Geodecie Kraju, s. 367, Warszawa, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 2013, ISBN 978-83-254-1988-2.
  2. Jerzy Pysiak (red.), Aneta Pieniądz-Skrzypczak (red.), Marcin Rafał Pauk (red.), Monarchia w średniowieczu: władza nad ludźmi, władza nad terytorium: studia ofiarowane Profesorowi Henrykowi Samsonowiczowi, s. 93, Towarzystwo Naukowe SOCIETAS VISTULANA, Warszawa - Kraków 2002.
  3. Jan Baszkiewicz, Anatomia bonapartyzmu, Arche, 2003.
  4. Witold Jabłoński, Metamorfozy, s. 152, SuperNOWA, 2004.
  5. Danuta Quirini-Popławska (red.), Niewolnictwo i niewolnicy w Europie od starożytności po czasy nowożytne: pokłosie sesji zorganizowanej przez Instytut Historii Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie, w dniach 18-19 grudnia 1997 roku, s. 128, Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, 1998.