Benedictus

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Podobna pisownia Podobna pisownia: benedictus

Benedictus (język łaciński)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski, nazwa własna

(1.1) imię męskie Benedykt[1]
odmiana:
(1) Benedict|us, ~i (deklinacja II) blm
przykłady:
(1.1) Sancte Benedicte, ora pro nobis.Święty Benedykcie, módl się za nami.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Benedicta ż, benedictio ż, Benedictinus m, benedictiones ż, benedictor m, benedictum m
czas. benedico
przym. benedictus, Benedictinus, benedicus
związki frazeologiczne:
etymologia:
łac. benedictusbłogosławiony
źródłosłów dla alb. Benedikti, ang. Benedict, arab. بندكت, czes. Benedikt, est. Benedictus, franc. Benoît, hebr. בנדיקטוס, hiszp. Benito, hol. Benedictus, isl. Benedikt, katal. Benedicte, katal. Benet, liguryjski Beneito, litew. Benediktas, łot. Bendiks, niem. Benedikt, pol. Benedykt, port. Benedito, sardyński Benedetto, słc. Benedikt, sycyl. Binidittu, ukr. Венедикт, wenec. Benéto, węg. Benedek, wł. Benedetto
uwagi:
źródła:
  1. Alojzy Jougan, Słownik kościelny łacińsko-polski, wydanie V, Wydawnictwo Diecezjalne, Sandomierz 2013, ISBN 978-83-257-0542-8, s. 70.