Bartek

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Bartek (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈbartɛk], AS[bartek]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

(1.1) zdrobn. poufała forma męskiego imienia Bartłomiej
(1.2) zdrobn. poufała forma męskiego imienia Bartosz
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1-2) Cześć, jestem Bartek i pochodzę z Warszawy.
składnia:
kolokacje:
(1.1-2) pan Bartek • brat / kuzyn / wujek / dziadek Bartek • mężczyzna imieniem (o imieniu) Bartek • mieć na imię / nosić imię / używać imienia Bartek • dać na imię / nadać imię / ochrzcić imieniem Bartek • otrzymać / dostać / przybrać imię Bartek • dzień imienin / imieniny Bartka • dąb Bartek
synonimy:
(1.1) Bartuś, Bartłomiejek
(1.2) Bartuś, Bartoszek
antonimy:
hiperonimy:
(1.1-2) imię
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Bartłomiej m, Bartłomiejek m, Bartosz m, Bartoszek m, Bartuś m
przym. Bartkowy, Bartoszowy, Bartłomiejowy, Bartusiowy
związki frazeologiczne:
nie rób Bartka z chleba[1]
etymologia:
(1.1) pol. Bartłomiej
(1.2) pol. Bartosz
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Jan Miodek, Słownik ojczyzny polszczyzny, oprac. Monika Zaśko-Zielińska, Tomasz Piekot, wydawnictwo Europa, Wrocław 2002, s. 49.