Barnauł

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Podobna pisownia Podobna pisownia: Barnaul

Barnauł (język polski)[edytuj]

herb Barnaułu (1.1)
Barnauł (1.1)
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

(1.1) geogr. adm. miasto w azjatyckiej części Rosji, w Kraju Ałtajskim, nad Obem[1]; zob. też Barnauł w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
(1.1) być / bywać / zamieszkać / mieszkać / pomieszkiwać / żyć / pracować / urodzić się / umrzeć / osiedlać się / osiedlić się w Barnaule • wyjeżdżać / wyjechać / jechać / dojechać / udać się / wprowadzać się / wprowadzić się do Barnaułu • przyjeżdżać / przyjechać / jechać / wyprowadzać się / wyprowadzić się z Barnaułu • być / stać się mieszkańcem / mieszkanką Barnaułu • mieszkaniec / mieszkanka Barnaułu • droga / ulica / plac / dom / budynek / mieszkanie / siedziba w Barnaule • pochodzić z Barnaułu • przeprowadzać się / przeprowadzić się do Barnaułu
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Barnaułka ż
przym. barnaulski
związki frazeologiczne:
etymologia:
ros. Барнаул (Barnauł)
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Urzędowy wykaz polskich nazw geograficznych świata, oprac. Komisja Standaryzacji Nazw Geograficznych poza Granicami Rzeczypospolitej Polskiej przy Głównym Geodecie Kraju, s. 220, Warszawa, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 2013, ISBN 978-83-254-1988-2.
  2. Jan Grzenia, Słownik nazw własnych, s. 98, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, 1998, ISBN 83-01-12500-4.
  3. Lech Ratajski, Janina Szewczyk, Przemysław Zwoliński, Polskie nazewnictwo geograficzne świata, s. 183, Warszawa, PWN, 1959.