Bóg dał, Bóg wziął

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Bóg dał, Bóg wziął (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈbuɡ ˈdaw ˈbuɡ ˈvʲʑɔw], AS[bug dau̯ bug vʹźou̯], zjawiska fonetyczne: zmięk.
znaczenia:

przysłowie polskie

(1.1) wyrażenie ufnej rezygnacji wobec utraty czegoś lub kogoś drogiego
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
jest to cytat z Biblii, z Księgi Hioba (Hi 1:21)
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Samuel Adalberg, Księga przysłów, przypowieści i wyrażeń przysłowiowych polskich, Warszawa, Druk Emila Skiwskiego, 1889–1894.