Arno
Arno (język estoński)
[edytuj]- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, nazwa własna
- (1.1) imię męskie Arno
- przykłady:
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
Arno (język niemiecki)
[edytuj]- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski, nazwa własna
- odmiana:
- (1.1)[1]
przypadek liczba pojedyncza mianownik (der)[2] Arno dopełniacz (des) Arno
Arnoscelownik (dem) Arno biernik (den) Arno - (1.2)
przypadek liczba pojedyncza mianownik der [3] blm Arno dopełniacz des Arno
Arnoscelownik dem Arno biernik den Arno
- przykłady:
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- (1.1) zobacz też: Indeks:Niemiecki - Imiona męskie
- źródła:
- ↑
Hasło „Deklinacja imion i nazwisk w jęz. niemieckim” w: pl.wikibooks.org. Dostęp 01.05.2026. - ↑ Hasło „Użycie rodzajnika przy imionach i nazwiskach w jęz. niemieckim” w: pl.wikibooks.org. Dostęp 01.05.2026.
- ↑ Hasło „Użycie rodzajnika przy nazwach państw, miast i innych nazwach własnych w jęz. niemieckim” w: pl.wikibooks.org. Dostęp 28.04.2026.
Arno (język słowacki)
[edytuj]- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski żywotny, nazwa własna
- przykłady:
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
- ↑ Hasło „Arnold” w: Slovník súčasného slovenského jazyka A – G [Słownik współczesnego języka słowackiego A – G], gł. red. Klára Buzássyová i Alexandra Jarošová, Veda, vydavateľstvo Slovenskej akadémie vied, Bratysława 2006, ISBN 978-80-224-0932-4.
Arno (język włoski)
[edytuj]
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski, nazwa własna
- przykłady:
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła: