Arentowicz

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Arentowicz (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

(1.1) nazwisko męskie pochodzenia niemieckiego

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

(2.1) nazwisko żeńskie pochodzenia niemieckiego
odmiana:
(1.1)
(2.1) nieodm.,
przykłady:
(1.1) Pan Arentowicz jest naszym adwokatem.
(2.1) Codziennie spotykam panią Arentowicz na spacerze z psem.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) nazwisko
(2.1) nazwisko
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Arent m
forma żeńska Arentowiczowa ż, Arentowiczówna ż
przym. Arentowiczowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) nazwisko patronimiczne od niem. Arent
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: