Appellativ

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Appellativ (język niemiecki)[edytuj]

wymowa:
lp IPA[apɛlaˈtiːf]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) jęz. apelatyw
odmiana:
(1.1)[1]
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) Appellativum, Gattungsname
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) Substantiv
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Appellativum n
przym. appellativ, appellativisch
związki frazeologiczne:
etymologia:
p.łac. appellativum[2]
uwagi:
(1.1) zobacz też: Indeks:Niemiecki - Słownictwo gramatyczne
źródła:
  1. Deklinacja rzeczowników w jęz. niemieckim
  2. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło Appellativ w: Duden Onlinewörterbuch, Bibliographisches Institut.