Aneks:Język rumuński - Rzeczownik

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Rzeczownik

Liczba[edytuj]

W języku rumuńskim, jak w języku polskim, są 2 liczby gramatyczne: pojedyncza i mnoga, np. lp: frate (brat) • lm: fraţi (bracia)

Rodzaj gramatyczny[edytuj]

Wyróżniamy 3 rodzaje:

Tworzenie liczby mnogiej rzeczowników zależy od rodzaju gramatycznego:

- rzeczowniki rodzaju męskiego otrzymują w niej morfem -i, np. lp: cal (koń); lm: cai (konie)

- rzeczowniki rodzaju żeńskiego otrzymują morfem -e, np. lp: fată (dziewczyna); lm fete (dziewczyny)

- rzeczowniki rodzaju nijakiego otrzymują morfem -uri np. lp: unghi (kąt); lm: unghiuri (kąty) lub -e, np. lp: pulover (sweter); lm: pulovere (swetry)

Deklinacja[edytuj]

Rozróżnia się 5 przypadków:

  • Mianownik – Nominativ
  • Dopełniacz – Genitiv
  • Celownik – Dativ
  • Biernik – Acuzativ
  • Wołacz – Vocativ

Pod względem formy dopełniacz jest identyczny z celownikiem.