-li

-li (język polski)

wymowa:

^ⓘ, IPA: [lʲi], AS: [lʹi], zjawiska fonetyczne: zmięk.; akcent pada na trzecią sylabę od końca

podział przy przenoszeniu wyrazu: -li

znaczenia:

partykuła pytająca

(1.1) przest. czy

spójnik

(2.1) przest. jeśli, jeżeli

odmiana:

(1-2) nieodm.

przykłady:

(1.1) Znaszli ten kraj?

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

źródła:

-li (język turecki)

wymowa:

^ⓘ

znaczenia:

przyrostek

(1.1) … tworzący przymiotniki oznaczające obecność jakiegoś składnika lub posiadanie jakiejś cechy zawierający, -y, -owy

(1.2) … tworzący przymiotniki oznaczające pochodzenie z jakiegoś miejsca lub narodu pochodzący z

(1.3) … tworzący rzeczowniki oznaczające zawodników lub sympatyków jakiejś drużyny sportowej

odmiana:

przykłady:

(1.1) şeker + -li = şekerli → cukier + zawierający = zawierający cukier

(1.2) Mekke + -li = Mekkeli → Mekka + pochodzący z = pochodzący z Mekki

(1.3) Fenerbahçe + -li = Fenerbahçeli → Fenerbahçe + zawodnik / sympatyk = zawodnik / sympatyk Fenerbahçe

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

(1.1-3) używany z wyrazami w których ostatnią samogłoską jest e lub i; w przypadku innych samogłosek używane są warianty -lı, -lu, -lü

(1.2) chociaż formalnie utworzone słowa w słowotwórstwie tureckim są przymiotnikami to najczęściej używane są w znaczeniu rzeczownikowym, np. Kuveytli to formalnie „pochodzący z Kuwejtu”, ale de facto po prostu „Kuwejtczyk”

źródła: