-ler

-ler (język niemiecki)

wymowa:

IPA: /lɐ/

^ⓘ, ^ⓘ

podział przy przenoszeniu wyrazu: -ler

znaczenia:

przyrostek

(1.1) (częściowo:) -arz, -ic, -nik; o znaczeniu: osoba lub rzecz, która charakteryzuje się tym lub wykonuje to, co wyraża rzeczownik/czasownik, od którego pochodzi

odmiana:

(1.1)

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	der -ler	die -ler
dopełniacz	des -lers	der -ler
celownik	dem -ler	den -lern
biernik	den -ler	die -ler

przykłady:

(1.1) Abstinenzler → abstynent

(1.1) Dörfler → chłop, wieśniak

(1.1) Sportler → sportowiec

(1.1) Taxler → taksówkarz

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

Przyrostek ten historycznie rozwinął się z derywacji rzeczowników zakończonych na -el z końcówką -er, takich jak śwn. beteler lub sateler. Utrata nieakcentowanego „e” przesunęła granicę sylaby, a „l” przeniosło się na ostatnią sylabę – Bett-ler, Satt-ler – i ostatecznie doprowadziło do powstania własnego przyrostka.

uwagi:

(1.1) Podobną funkcję ma przyrostek -er.

(1.1) zobacz też: -at • -bold • -chen • -de • -e • -ei • -er • -heit • -icht • -ian • -jan • -i • -in • -kein • -keit • -lein • -ler • -ling • -ner • -nis • -or • -rich • -s • -sal • -schaft • -sel • -t • -tel • -tum • -ung • -voll • -werk • -wesen

(1.1) zobacz słowa kończące się na „-ler”

źródła: