-ens

-ens (język łaciński)

wymowa:

łac.klas. IPA: [ẽːs], łac.kośc. [ens]

podział przy przenoszeniu wyrazu: -ēns

znaczenia:

przyrostek

(1.1) …tworzący imiesłowy czasu teraźniejszego strony czynnej od czasowników koniugacji II oraz III

odmiana:

(1.1) -ēns, -entis (deklinacja III, paradygmat II samogłoskowy) (deklinacja III)

 

przypadek	liczba pojedyncza		liczba mnoga
	m/ż	n	m/ż	n
mianownik	-ēns		-entēs	-entia
dopełniacz	-entis		-entium
celownik	-entī		-entibus
biernik	-entem	-ēns	-entēs	-entia
ablatyw	-entī		-entibus
wołacz	-ēns		-entēs	-entia

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

resegmentacja takich form, jak łac. monēns (moneō + -ns) lub łac. legēns (legō + -e- + -ns)

uwagi:

zob. -ns

źródła: