-czyk

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

-czyk (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

przyrostek

(1.1) …tworzy nazwy osób rodzaju męskiego od nazw miejsc[1]
(1.2) …tworzy rzeczowniki osobowe rodzaju męskiego od innych rzeczowników[1]
odmiana:
przykłady:
(1.1) Andora + -czyk = Andorczyk
(1.1) Poznań + -czyk = poznańczyk
(1.2) Towiański + -czyk = towiańczyk[1]
(1.2) kominiarz + -czyk = kominiarczyk
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. -ec + -ik, pol. -ec + -yk[2]
uwagi:
zobacz słowa kończące się na „-czyk”
(1.2) Obecnie przyrostek ten nie jest produktywny[1].
(1.2) Bardzo rzadko tworzył rzeczowniki od przymiotników[2].
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 Stanisław Szober, Gramatyka języka polskiego, PWN, Warszawa 1968, s. 123.
  2. 2,0 2,1 Henryk Gaertner, Gramatyka współczesnego języka polskiego. Część III, 1. Słowotwórstwo, Książnica – Atlas, Warszawa – Lwów 1934, s. 309.