-arius

-arius (język łaciński)

wymowa:

łac.klas. IPA: [aː.ri.ʊs]; łac.kośc. IPA: [a.ri.us]

znaczenia:

przyrostek

(1.1) …dodawany do rzeczowników lub liczebników, tworzący przymiotniki

(1.2) …dodawany do rzeczowników, tworzący nazwy osób

odmiana:

(1.1) -āri|us, ~a, ~um (deklinacja I-II)

 

przypadek	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	m	ż	n
mianownik	-ārius	-āria	-ārium	-āriī	-āriae	-āria
dopełniacz	-āriī	-āriae	-āriī	-āriōrum	-āriārum	-āriōrum
celownik	-āriō	-āriae	-āriō	-āriīs
biernik	-ārium	-āriam	-ārium	-āriōs	-āriās	-āria
ablatyw	-āriō	-āriā	-āriō	-āriīs
wołacz	-ārie	-āria	-ārium	-āriī	-āriae	-āria

(1.2) -āri|us, ~ī (deklinacja II)

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	-ārius	-āriī
dopełniacz	-āriī	-āriōrum
celownik	-āriō	-āriīs
biernik	-ārium	-āriōs
ablatyw	-āriō	-āriīs
wołacz	-ārie	-āriī

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła: