繁体字

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

繁体字 (język chiński standardowy)[edytuj]

zapis:
uproszcz. 繁体字, trad. 繁體字
wymowa:
pinyin fántǐzì (fan2ti3zi4); zhuyin ㄈㄢˊ ㄊㄧˇ ㄗˋ
znaczenia:

rzeczownik, nazwa własna

(1.1) odmiana pisma chińskiego, w której znaki mają tradycyjną postać, zapis tradycyjny
odmiana:
przykłady:
(1.1) 台湾写字繁体字。(zài táiwān, xiězì rén yòng fántǐzì) → Na Tajwanie korzysta się z zapisu tradycyjnego.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) 正体字老字
antonimy:
(1.1) 简体字
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
złożenia:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
chiń. + + złożony, skomplikowany + styl + znak, pismo (dosł. pismo w stylu złożonym)
uwagi:
zob. też tradycyjne pismo chińskie w Wikipedii
źródła: