Przejdź do zawartości

ἀκούω

Brak wersji przejrzanej
Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

ἀκούω (język starogrecki)

[edytuj]
transliteracja:
akoúō
wymowa:
znaczenia:

czasownik

(1.1) słyszeć, usłyszeć[1]
(1.2) słyszeć o kimś lub czymś; wiedzieć o kimś lub czymś ze słyszenia[1]
(1.3) słuchać, przysłuchiwać się[1]
(1.4) być posłusznym, usłuchać[1]
(1.5) słyszeć ze zrozumieniem, rozumieć to, co się słyszy[1]
(1.6) być nazywanym, uchodzić za; mieć dobrą lub złą opinię[1]
odmiana:
(1.1–6) koniugacja I; formy podstawowe: ἀκούω, ἀκούσομαι, ἤκουσα, ἀκήκοα, ἤκουσμαι, ἠκούσθην[1]
przykłady:
(1.1) καὶ δὴ δοῦπον ἄκουσε ποτὶ σπιλάδεσσι θαλάσσης[2] → i wtedy usłyszał huk morza uderzającego o skały
(1.1) οἰκτροτάτην δʼ ἤκουσα ὄπα Πριάμοιο θυγατρός[3] → usłyszałem zaś najbardziej żałosny głos córki Priama
(1.1) ταῦτα δʼ ἐγὼν ἤκουσα Καλυψοῦς ἠυκόμοιο[4] → to zaś ja usłyszałem od pięknowłosej Kalipso
(1.2) νῆσός τις Συρίη κικλήσκεται, εἴ που ἀκούεις[5] → jest pewna wyspa zwana Syrią, jeśli może o niej słyszałeś
(1.2) Ἀτρεΐδην δὲ καὶ αὐτοὶ ἀκούετε, νόσφιν ἐόντες[6] → o Atrydzie zaś i wy sami słyszycie, choć jesteście daleko
(1.2) τὸν δὲ περὶ αὐτοῦ ἤκουον λόγον ἐν Προκοννήσῳ καὶ Κυζίκῳ, λέξω[7] → opowiem zaś opowieść o nim, którą usłyszałem w Prokonnezie i Kyzikos
(1.3) ἥατʼ ἀκούοντες· ὁ δʼ Ἀχαιῶν νόστον ἄειδε[8] → siedzieli słuchając; on zaś śpiewał o powrocie Achajów
(1.3) σοὶ δʼ ἐπιτολμάτω κραδίη καὶ θυμὸς ἀκούειν[9] → niech twoje serce i duch odważą się słuchać
(1.3) ἔστω, ἐπεὶ τόδε καλὸν ἀκουέμεν ἐστὶν ἀοιδοῦ[10] → niech tak będzie, skoro dobrze jest słuchać pieśniarza
(1.4) Ἀργεῖοι κατὰ μοῖραν ἀκούοντες βασιλῆος[11] → Argejczycy należycie słuchali króla
(1.4) Φαιήκεσσιν ἄνασσε, θεοῦ δʼ ὣς δῆμος ἄκουεν[12] → panował nad Feakami, a lud był mu posłuszny jak bogu
(1.4) αἴ κʼ ἐθέλῃσʼ εἰπόντος ἀκουέμεν[13] → jeśli zechce usłuchać mówiącego
(1.5) κλύοντες οὐ ἤκουον[14] → słysząc, nie rozumieli
(1.5) διὰ τὸ μὴ πάντας πάντων ἀκούειν, Ἕλληνας βαρβάρων καὶ βαρβάρους Ἑλλήνων[15] → ponieważ nie wszyscy rozumieją wszystkich: Grecy barbarzyńców i barbarzyńcy Greków
(1.6) νῦν κόλακες καὶ θεοῖς ἐχθροὶ […] ἀκούουσιν[16] → teraz nazywani są pochlebcami i wrogami bogów
(1.6) ἀκούσομαι μὲν ὡς ἔφυν οἴκτου πλέως πρὸς τοῦδ᾽[17] → będę uchodził przez niego za pełnego litości z natury
(1.6) ἄμεινον ἤκουον[18] → mieli lepszą opinię
składnia:
(1.1) z biernikiem lub dopełniaczem; osoba, od której coś się słyszy, w dopełniaczu[1]
(1.2) z dopełniaczem; także περί + dopełniacz, z imiesłowem, bezokolicznikiem lub zdaniem z ὅτι / ὡς[1]
(1.3) bez dopełnienia lub z dopełniaczem, rzadziej z celownikiem[1]
(1.4) z dopełniaczem[1]
(1.6) z orzecznikiem lub bezokolicznikiem; często z εὖ, κακῶς, ἄμεινον lub ἄριστα[1]
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
rdzeń ἀ-κοϝ-; por. κοέω[1]
uwagi:
źródła:
Źródło: „https://pl.wiktionary.org/w/index.php?title=ἀκούω&oldid=8851753”