प्राण

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

प्राण (sanskryt)[edytuj]

transliteracja:
IAST: prāṇa
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) oddech, oddychanie
(1.2) oddech życia, dech, życie, żywotność, witalność, witalne powietrze (zazwyczaj w lm)
(1.3) energia, wigor, siła
(1.4) wdychane powietrze, wiatr[1]
(1.5) duch lub dusza
(1.6) narząd zmysłu
odmiana:
lp प्राण; lm प्राणाः
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
(1.2) प्राणबाधzagrożenie życia
synonimy:
(1.2) जीवन
(1.3) वर्चस्, आयुस्
(1.5) परेत; रजसानु, जीवात्मन्, चैतन्य, चेतना, आत्मन्
(1.6)
antonimy:
(1.5) शरीर
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. प्राणक m, प्राणभाज् m, प्राणन m/n, प्राणन्ती f, प्राणिन् m
przym. प्राणभाज्, प्राणभूत, प्राणथ, प्राणन, प्राणमय, प्राणवत्, प्राणित, प्राणिन्
związki frazeologiczne:
etymologia:
źródłosłów dla kan. ಪ್ರಾಣ
uwagi:
źródła:
  1. Sir Monier Monier-Williams, A Sanskrit-English dictionary etymologically and philologically arranged with special reference to cognate Indo-European languages, Oxford: Clarendon Press, 1898, str. 705