בנימין

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

בנימין (język hebrajski)[edytuj]

transliteracja:
binyamin
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski, nazwa własna

(1.1) geogr. Beniamin
(1.2) bibl. Beniamin
(1.3) imię męskie Beniamin
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
hebr. בן + ימין
uwagi:
źródła:

בנימין (jidysz)[edytuj]

transliteracja:
YIVO: bnimin; polska: bnimin
transkrypcja:
YIVO: benyomen; polska: benjomen
wymowa:
IPA/bɛnˈjɔmɛn/; IPA[bənˈjɔmən]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski, nazwa własna

(1.1) imię męskie Beniamin, Benjomen[1][2]
odmiana:
(1.1) lp נאָמ בנימין, פּאָס בנימינס, ד בנימינען / בנימין, אַ בנימינען / בנימין ‖ lm —
przykłady:
(1.1) אָט דער בנימין איז געווען איר איינציקע נחמה אויף דער וועלט.‏ → Ten właśnie Benjomen był jej jedyną pociechą na tym świecie[3].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
hebr. בנימין (binjamin)
uwagi:
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Борис Вайнблат, Идиш-русский словарь, 2008.
  2. Аляксандар Астравух, Ідыш-беларускі слоўнік, Mińsk, Медисонт, 2008, ISBN 978-985-6530-86-2.
  3. שלום־עליכם (Szolem-Alejchem): סטעמפּעניו (Stempenju).