בלײַבן

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

בלײַבן (jidysz)[edytuj]

transliteracja:
YIVO: blaybn; polska: blajbn
wymowa:
IPA/ˈblajbn/
znaczenia:

czasownik nieprzechodni

(1.1) zostać, pozostać[1]
odmiana:
(1.1) lp איך בלײַב, דו בלײַבסט, ער / זי / עס בלײַבט ‖ lm מיר בלײַבן, איר בלײַבט, זיי בלײַבן ‖ fp זײַן + געבליבן
przykłady:
(1.1) כּדי די באַפֿעלקערונג זאָל בלײַבן סטאַביל מוזן פֿרויען, דורכשניטלעך, האָבן מער ווי צוויי קינדער.‏ → Aby populacja pozostała stabilna, kobiety muszą mieć, przeciętnie, więcej niż dwoje dzieci[2].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
śwn. blīben, por. niem. bleiben[3]
uwagi:
źródła: