шчасліўчык

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

шчасліўчык (język białoruski)[edytuj]

transliteracja:
ščaslìŭčyk
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) pot. szczęściarz
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) шчаслівец
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. шчасце n, шчаслівец m, шчаслівасць ż, шчаснасць ż
forma żeńska шчасліўка ż
czas. шчасціць, шчаслівіць, шчаслівіцца
przym. шчаслівы, шчасны
przysł. шчасна
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: