ум

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

ум (język bułgarski)[edytuj]

transliteracja:
um
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) rozum, umysł
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

ум (język rosyjski)[edytuj]

transliteracja:
um
wymowa:
[um] wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) rozum, umysł, intelekt
(1.2) intelektualista, umysł, mózg, głowa
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) интеллект, разум, рассудительность, соображение, сообразительность, мозг, рассудок
antonimy:
(1.1) глупость, тупость, бестолковость
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. умище, умник m, умница f, безумие n, безумец m
zdrobn. умишко
czas. умничать
przym. умный, заумный
przysł. умно
związki frazeologiczne:
быть без ума от кого-то, чего-тоstracić głowę dla kogoś, czegośв здравом умеprzy zdrowych zmysłachдовести до умаdoprowadzić coś do przyzwoitego stanuголодной куме хлеб на умеgłodnemu chleb na myśliсебе на умеnie w ciemię bityсойти с умаoszaleć, stracić rozumс ума сойти!coś takiego! • ум за разум заходит (= крыша едет)pomieszać się komuś w głowieуму не постижимоw głowie się nie mieściума не приложуzachodzę w głowę, nie mogę pojąćзадним умом крепокmądry po szkodzie
etymologia:
uwagi:
źródła: