турски

турски (język bułgarski)

transliteracja:

turski

wymowa:

^ⓘ

znaczenia:

przymiotnik

(1.1) turecki

rzeczownik, rodzaj męski

(2.1) jęz. (język) turecki

odmiana:

przykłady:

(1.1) Турският парламент одобри датата за провеждане на предсрочни избори. → Parlament turecki zaakceptował datę przeprowadzania przedterminowych wyborów.

(2.1) Уча турски, защото този език ми харесва. → Uczę się tureckiego, bo ten język mi się podoba.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. Турция ż, турчин m, туркиня ż, турча lm, турцизъм m

czas. турча ndk.

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

турски (język macedoński)

transliteracja:

turski

wymowa:

^ⓘ

znaczenia:

przymiotnik

(1.1) turecki

odmiana:

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła: