синтаксис

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

синтаксис (język bułgarski)[edytuj]

transliteracja:
sintaksis
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) jęz. składnia, syntaktyka
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. синтактичен
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

синтаксис (język rosyjski)[edytuj]

transliteracja:
sintaksis
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) jęz. składnia, syntaktyka
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. синтаксический
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

синтаксис (język ukraiński)[edytuj]

transliteracja:
sintaksis
wymowa:
?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) jęz. składnia, syntaktyka
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. синтаксист m
przym. синтаксичний
przysł. синтаксично
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: