приятель

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

приятель (język rosyjski)[edytuj]

transliteracja:
priâtelʹ
wymowa:
[prʲiˈjatʲəlʲ] wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) przyjaciel, kolega
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. приятельница ż
związki frazeologiczne:
etymologia:
od prasł. *prijateljь
zob. przyjaciel
uwagi:
źródła:

приятель (język rusiński)[edytuj]

transliteracja:
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) przyjaciel, kolega
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
od prasł. *prijateljь
zob. przyjaciel
uwagi:
źródła:

приятель (język ukraiński)[edytuj]

transliteracja:
priâtelʹ
wymowa:
wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) przyjaciel
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) друг, товариш
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. приятельство n, приятелювання n, приятелізм m
forma żeńska приятелька ż
czas. приятелювати ndk.
przym. приятелів, приятельський
związki frazeologiczne:
etymologia:
od prasł. *prijateljь
zob. przyjaciel
uwagi:
źródła: