набежать

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

набежать (język rosyjski)[edytuj]

transliteracja:
nabežatʹ
wymowa:
znaczenia:

czasownik dokonany (ndk. набегать)

(1.1) wpaść, wbiec (na co, na kogo)
(1.2) o wietrze: zadąć (nagle)
(1.3) tylko 3 os.: pot. zbiec się, nabiec się, zebrać się w jednym miejscu
(1.4) tylko 3 os.: przen. zebrać się, nagromadzić się
odmiana:
(1) набежа́ть; przysz. lp набегу́, набежи́шь, набежи́т; lm набежи́м, набежи́те, набегу́т; przesz. lp набежа́л, набежа́ла, набежа́ло; lm набежа́ли; rozk. lp набеги́; lm набеги́те; ims. набежа́вший, набежа́в, набежа́вши, -
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. вбежать, выбежать, добежать, забежать, избежать, отбежать, перебежать, подбежать, прибежать, пробежать, сбежать, убежать, бежать
związki frazeologiczne:
etymologia:
ros. на- + бежать
uwagi:
źródła: