лоб

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

лоб (język białoruski)[edytuj]

лоб (1.1)
transliteracja:
lob
wymowa:
[ɫop] wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) anat. czoło
(1.2) łeb, głowa
odmiana:
(1.1-2)[1]
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) przest. poet. чало
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. лабавы, лабаты, лабасты
związki frazeologiczne:
адкрыты лобаж вочы на лоб вылазяць / вочы на лоб палезлібраць у лобзабрыць лобзапісаць на лбеглядзець з-пад ілбаілбом сцяны не праб'ешлоб у лобмедны лобпадставіць свой лоб / падставіць лобпусціць сабе кулю ў лобу лоб
etymologia:
od prasł. *lъbъ, a tam z praindoeur.
zob. łeb
uwagi:
źródła:
  1. slounik.org
  2. formy fleksyjne z początkową literą „л” stosuje się po samogłoskach

лоб (język rosyjski)[edytuj]

лоб (1.1)
transliteracja:
lob
wymowa:
[ɫop] wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik nieżywotny, rodzaj męski

(1.1) anat. czoło
odmiana:
(1.1) lp лоб, лб|а, ~у, лоб, ~ом, о ~е (на ~у); lm ~ы, ~ов, ~ам, ~ы, ~а́ми, о ~ах; w wyrażeniach przyimkowych по́ лбу i по лбу́, на́ лоб i на ло́б
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. лобастый
związki frazeologiczne:
медный лобzakuty łebглаза на лоб лезутoczy na wierzch wyłażąхолодный пот выступил на лбуzimny pot wystąpił na czole, ktoś się przestraszyłкто-то семи пядей во лбуmądry, tęga głowa
etymologia:
od prasł. *lъbъ, a tam z praindoeur.
zob. łeb
uwagi:
(1.1) zobacz też: Indeks:Rosyjski - Części ciała
źródła:

лоб (język ukraiński)[edytuj]

лоб (1.1)
transliteracja:
lob
wymowa:
IPA[lˈɔb] wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) anat. czoło
(1.2) przen. czoło, przód
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) чоло
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. лобань m
zdrobn. лобик m, лобок m
zgrub. лобище m
przym. лобний, лобовий, лобковий, лобатий, лобастий
związki frazeologiczne:
etymologia:
od prasł. *lъbъ, a tam z praindoeur.
zob. łeb
uwagi:
źródła: